تا پیش از سخنرانی سرا پیلین Sarah Palin (تلفظ صحیح سرا به کسر "س" و پی لین به کسر "پ" مانند Pay+Lin) در کنوانسیون جمهوریخواهان، عده ای از جمله خود من بر این تصور بودند که او از شدت هیجان و فشار جو روانی ناشی از حضور دهها هزار تن در سالن و حدود چهل میلیون بیننده تلویزیون و تمرکز خبرگزاری های سراسر دنیا بر روی وی، امکان دارد در حالیکه بسمت جایگاه سخنرانی حرکت می کند، روی سن زمین بخورد و در موقع سخنرانی جملات و عبارات را گم کند، و به لکنت بیفتد و زیر نور، نورافکن ها خیس عرق شود.
اما آنچه که اتفاق افتاد فرسنگ ها با این وضعیت فاصله داشت. سرا پیلین مجری سخنرانی و برنامه ای خارق العاده شد که حاضرین درون سالن را که بطور غالب سفیدپوست بودند به شور و هیجانی کم سابقه درآورد. پیلین شکارچی است و بوضوح روحیه خطرپذیری و تهاجمی را که یک شکارچی باید از آن برخوردار باشد با حمله نیم ساعته و بی وقفه به برک اوباما از خود به نمایش گذاشت.
اگر ورود پیلین به صحنه مبارزات انتخاباتی آمریکا بدلیل کمی تجربه وی توسط دموکرات ها که با بهره گیری از دو شخصیت کاریزماتیک و پرقدرت یعنی اوباما و بایدن از اعتماد بنفس بالائی برخوردارند دست کم گرفته شود بلائی که بارها بر سرشان نازل شده بار دیگر آنان را در بهت و شوک فرو خواهد برد.
دموکرات ها در سال ۱۹۸٠ به تصور اینکه با یک هنرپیشه دست چندم سینما روبرو هستند و در سال ۲٠٠٠ به خیال اینکه یک شیپورچی سابق مسابقات ورزشی که از بهره هوشی کافی نیز برخوردار نیست را در پیش رو دارند، نظاره گر تبلیغات پرحجم طرف مقابل و اعمال تخریبی آنان شدند و ناباورانه شکست را پذیرا شدند. ریگان و جورج بوش هیچ یک، یک مهره متفکر و یک سیاستمدار ارزشمند نبودند و اتفاقا درست همین خصیصه باعث شد که با توده مردم بهتر رابطه برقرار کنند.
این بار نیز اگر دموکرات ها امکان تکرار همان سناریوها را با اتکاء به نظرسنجی ها دست کم بگیرند بنظر من وضع حتی خطرناکتر از دفعات قبل است. هر چند که مردم در انتخابات به شخص رئیس جمهور رای می دهند و علی القاعده باید اوباما را در برابر مک کین بگذارند اما در عمل ورود غیرمنتظره سرا پیلین پارامتر جدید و دور از انتظاری را وارد معادله انتخابات نوامبر امسال کرده است.
باید اندکی تامل کرد. چرا حزب جمهوری خواه که پایگاه و نماینده تفکر سنتی در آمریکاست، از میان این همه غولهای سیاسی که در این حزب و فکرانباره ها و سازمان های سیاسی وابسته و رسانه های حامی آن وجود دارند به ناگاه دست به انتخاب خانم پیلین زده است؟ باید بطور جدی بفکر فرو رفت که چگونه ممکن است این ملکه زیبائی سابق، عضو انجمن شهر و شهردار یک شهر ۹٠٠٠ نفری و فرماندار۲۰ ماهه یک ایالت هفتصد هزار نفری ناگهان با جهشی خیره کننده خود را به جایگاه پرقدرت ترین زن این سیاره نزدیک کند؟
شعار "تغییر" که اوباما آنرا محور مبارزات خود قرار داده با ورود پیلین بکلی رنگ می بازد چرا که محافظه کاران با حضور او اعلام می کنند که اگر شما در رویای دادن شعار غرق شده اید ما "تغییر" را آنهم به شدیدترین شکل ممکن از همین امروز به صحنه سیاسی آمریکا آورده ایم، هر چند که این سخن چیزی جز قلب ماهیت شعار مزبور نیست.
پیلین به سه چیز عشق می ورزد. کودکان، مسیح و اسلحه. او از مخالفان پر و پا قرص سقط جنین و بقول خودشان یک Pro-Life، یک مذهبی دو آتشه و هوادار بی چون و چرای تفنگ و اسلحه است. این مشخصه ها، گروه عظیمی را، بخصوص از میان مستقل ها را مجذوب خود خواهد کرد.
مهمتر اینکه تعلق نداشتن وی به الیت فکری و حکومتی و سیاسی آمریکا که از دید بسیاری یک نقطه ضعف بزرگ محسوب می شود برای پیروزی در انتخابات درست معکوس عمل کرده و به یک نقطه قوت بزرگ مبدل می شود. آمریکائی متوسط، سرا پیلین را از خود می داند چرا که می بیند یک گوینده ورزشی زحمتکش و معتقد، با معیارهای خانوادگی بسیار قوی توانسته با وجود پنج فرزند بدون ارتباط و پارتی و شرکت در باندهای معمول سیاسی در آمریکا به یک فوق ستاره در عالم سیاست مبدل شود.
این مشخصه ها در سرا پیلین نه تنها وی را علاوه بر چهره اش دو چندان جذابتر می کند بلکه به مک کین نیز که آنقدر شهامت داشته که دست به یک انتخاب غیرعادی و بی سابقه و ضد نهاد حکومت (anti-establishment) بزند اعتبار خاصی می دهد.
منتظر نباشید که سرا پلین بتواند در مناظره با جو بایدن پا به پای او مسائل جهانی را تجزیه و تحلیل کند اما این احتمال را بدهید که با حرفهائی عادی و پیش پا افتاده و سخن گفتن به زبان مردم عادی آمریکا و با میمیک های چهره و حرکات دست که از پیش به او آموزش داده اند بایدن را در یک غافلگیری شکست دهد.
اگر مک کین پیروز انتخابات نوامبر باشد جهان باید خود را در مرحله بعد چه مک کین بتواند دوره خود را علیرغم بیماری اش به آخر برساند و چه نتواند برای پذیرفتن قدرتمندترین و خشن ترین زن تاریخ تمدن بشر آماده کند.
آخرین شرط بندی ها (بعد از ظهر شنبه ۶ سپتامبر) اوباما ۵۷ - مک کین ۴۲...اختلاف برای اولین بار است که به ۱۵ رسیده است. تا پیش از کنوانسیون جمهوریخواهان، اختلاف ۲۰ بود.
این خبر عجیبی است که اگر صحت داشته باشد ضربه اساسی به خانم پیلین و حزب وارد خواهد شد. من مطلب را باز نمی کنم چون به صحت آن اطمینان ندارم اما شما می توانید خودتان مطلب را بخوانید.
عکس : پیلین و همسرش